فوزیه کوفی فعال سیاسی و قهرمان حقوق زن در افغانستان

خانم کوفی در این مورد گفت:این مشکل هر روزه ی من است و مشکل بزرگی است. من می توانم به سنگاپور و سایر کشورهای زیبای جهان بروم و مانند سایر زنان زندگی انسانی داشته باشم. اما فکر می کنم ماندن من در افغانستان می تواند سهم کوچکی باشد برای ایجاد تغییرات در زندگی سایر مردم.

جاوید کوهستانی، تحلیلگر مسایل سیاسی در مورد فوزیه کوفی گفته است: او یک سیاستمدار پرتلاش و برجسته ی افغانستان است، اما فرهنگ سنتی افغانستان زنان را دستکم می گیرد. مردم ما از رهبرانی حمایت می کنند که اسلحه داشته باشند.

خانم کوفی که از دو سو قصد طالبان جان سالم به در برده است، مصمم است عنوان قهرمان حقوق زن در افغانستان را به خود اختصاص دهد. تصمیم و اشتراک خانم کوفی در انتخابات ریاست جمهوری آزمون بزرگی برای مردم افغانستان بود و نشان داد که در عقاید و افکار مردم افغانستان، به خصوص در مورد زنان، در جریان یک دهه ی گذشته، چه تغییراتی به میان آمده است.

فوزیه کوفی گفته بود که که نوع (جنس) او و همچنان محدودیت دسترسی او به منابع مالی، مهمترین نقاط ضعف او بودند و باعث شد تا او در مقابل رقیبانش در انتخابات ریاست جمهوری کم بیاورد. فوزیه کوفی برای نامزد شدن در انتخابات ریاست جمهوری آمادگی گرفت اما موفق نشد، اگر حمایت می شد او نخستین رییس جمهور زن در افغانستان می بود، او در این باره گفته است:من باید سنتهای بیجا را زیر پا می کردم. رویارویی با این رسوم که خود چالش بزرگی اند، به اندازه ای مشکل است که پیشانی خود را بر سنگ بکوبید.

خانم کوفی می گوید که جامعه ی جهانی باید در افغانستان بمانند و از برگشت دوباره ی طالبان در این کشور، جلوگیری کنند. طالبانی که در زمان شان زنان را وادار کرده بودند که در صورت خارج شدن از خانه باید سرتاپایشان را بپوشانند و حق تحصیل، کار و دسترسی به مراقبتهای صحی را از آنها گرفته بودند.

در ویکی پدیا فعالیت ها وکار کرد های این زن فعال و مبارز چنین درج شده است:

استاد زبان انگلیسی در دانشکده طب فیض آباد؛ از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ میلادی

مسئول بخش روابط بین المللی انجمن رضا کاران زنان بدخشان؛ از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ میلادی

مسئول مرکز تربیوی و فرهنگی جیحون؛ از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲میلادی

مسئول دارالایتام کمیته ناروی؛ از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ میلادی

معاون برنامه ها در دفتر یونیسف ولایت بدخشان؛ از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲میلادی

نماینده بدخشان و نایب دوم در مجلس نمایندگان افغانستان؛ از ۱۳۸۴ تا کنون

منبع: مجله ای بلومبرگ